جامعۀ نابرابر و منزلت‌زدایی از معلم
کد مقاله : 1568-PHTEZN
نویسندگان
حبیب‌الله رحیم‌پور ازغدی *
چکیده مقاله
منزلت معلم به‌مثابۀ یک مسئلۀ ارزشی می‌تواند یکی از مسائل ویژه در «فلسفۀ تربیت معلم» تلقی گردد. منزلت اجتماعی معلم، اضافه بر متغییرهای سیاسی و اقتصادی، به نظریه‌های یادگیری و الگوهای آموزش نیز وابسته است. به این معنا که بر اساس نقش کانونی یا پیرامونی‌ای که معلم در فرایند یادگیری می‌یابد، منزلت اجتماعی او تقدیر می‌شود. ذیل همین ویژگی است که روش‌های آموزشی، میان دوقطبی معلم‌پایه یا شاگردپایه جانمایی می‌گردد. الگوهای شاگردمدار که نقشی تقلیل‌یافته، جایگزین‌پذیر یا حذف‌شدنی برای معلم در نظر می‌گیرند، می‌توانند زمینه‌ساز منزلت‌زدایی از معلم گردند. مقالۀ پیش رو از راه بازخوانی تفسیری که «ژاک رانسیر» در کتاب «استاد نادان؛ پنج درس در باب رهایی تفکر» از الگوی «ژوزف ژاکوتو» ارائه می‌دهد، به دنبال بررسی این پرسش اساسی دربارۀ فروکاست شأنیت و منزلت معلمی است که کدام زمینۀ اجتماعی سبب شده تا رفته‌رفته شاگردمداری به‌مثابۀ یک تغییر مثبت تلقی گردد و تسهیل‌گری به‌مرور با استقبال بیشتری همراه شود.
کلیدواژه ها
جامعه‌شناسی معرفت، نابرابری اجتماعی، نظریه یادگیری، الگوی آموزش، منزلت معلم
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی